مدارس غیر دولتی یا غیر انتفاعی مدارسی هستند که با مشارکت مردم و زیر نظر وزارت آموزش و پرورش تاسیس و اداره می شوند. این مدارس مجاز به دریافت شهریه از دانش آموزان هستند و درآمد حاصل از شهریه صرف هزینه های جاری و توسعه مدرسه می شود. همه چیز در مورد مدارس غیر انتفاعی با درک ماهیت این مدارس آغاز می شود. در واقع، مدارس غیر انتفاعی مکمل مدارس دولتی به شمار می روند و هدف آنها ارائه خدمات آموزشی با رویکردهای نوآورانه و امکانات بیشتر نسبت به مدارس دولتی است.
مزایا و معایب مدارس غیر انتفاعی
مزایا:
کلاس های با جمعیت کمتر: تراکم دانش آموزی در مدارس غیر انتفاعی پایین تر است و این امر به کیفیت آموزش و توجه بیشتر معلم به دانش آموزان کمک می کند.
امکانات آموزشی بهتر: مدارس غیر انتفاعی معمولا از امکانات آموزشی و رفاهی بیشتری مانند آزمایشگاه های مجهز، کتابخانه های غنی، سالن های ورزشی و … برخوردار هستند.
برنامه های آموزشی متنوع: این مدارس آزادی عمل بیشتری برای طراحی برنامه های آموزشی خلاقانه و برگزاری کلاس های فوق برنامه متنوع دارند.
ارتباط بهتر با اولیا: در مدارس غیر انتفاعی ارتباط منظم و نزدیک تری بین اولیا و مربیان برقرار است که به پیشرفت تحصیلی دانش آموزان کمک می کند.
روش های تدریس نوین: معلمان مدارس غیر انتفاعی معمولا از روش های تدریس نوین و کارآمدتری برای آموزش دانش آموزان استفاده می کنند.
معایب:
شهریه بالا: تحصیل در مدارس غیر انتفاعی مستلزم پرداخت شهریه است که می تواند برای برخی از خانواده ها بار مالی سنگینی ایجاد کند.
تمرکز بر قبولی در کنکور: برخی از مدارس غیر انتفاعی بیش از حد بر قبولی در کنکور سراسری تمرکز می کنند که ممکن است باعث غفلت از پرورش سایر ابعاد دانش آموزان شود.
عدم تضمین کیفیت آموزشی: صرفا غیر دولتی بودن یک مدرسه به معنای کیفیت بالای آموزشی آن نیست. والدین باید در انتخاب مدرسه به سوابق آموزشی و پرورشی مدرسه توجه کنند.
تغییرات مدیریتی: احتمال تغییر مدیر یا کادر آموزشی در مدارس غیر انتفاعی وجود دارد که می تواند بر روند تحصیلی دانش آموزان تاثیر بگذارد.